HTC Sensation XE to smartfon wypuszczony na rynek we wrześniu 2011 roku, będący ulepszoną wersją popularnego HTC Sensation. Najmocniej wyróżniała go integracja technologii Beats Audio oraz dołączone do zestawu słuchawki iBeats, co czyniło go atrakcyjnym dla osób ceniących jakość dźwięku. W czasach przed erą dzisiejszych flagowców Sensation XE był odważnym krokiem w stronę telefonu multimedialnego.
Specyfikacja techniczna – szczegółowy przegląd
Najważniejsze parametry w skrócie
Dla szybkiego rozeznania prezentujemy kluczowe dane techniczne tego modelu:
| Podzespół | Parametr |
|---|---|
| Procesor | Qualcomm Snapdragon QSD8260 (Snapdragon S2), 2×1,5 GHz |
| GPU | Adreno 220 |
| Pamięć | 768 MB RAM, 1 GB pamięci wewnętrznej, microSD do 32 GB |
| Wyświetlacz | 4,3″ Super LCD, 960×540 (qHD), 256 PPI, Gorilla Glass |
| Aparaty | Tylni 8 Mpix AF, podwójna dioda LED; przedni 0,31 Mpix |
| Wideo | 1080p, 30 fps, dźwięk stereo |
| Bateria | 1730 mAh, wymienna |
| Łączność | HSPA 14,4/5,76; Wi‑Fi b/g/n; Bluetooth 3.0; DLNA; MHL |
| System | Android 2.3.4 (Gingerbread), aktualizacja do Android 4.0 |
| Wymiary i waga | 126,1 × 65,4 × 11,3 mm; 151 g |
Procesor i pamięć
Sercem urządzenia jest dwurdzeniowy Qualcomm Snapdragon QSD8260 1,5 GHz – o 300 MHz szybszy od bazowego Sensation. Na tle 2011 roku układ Snapdragon S2 zapewniał solidną, zauważalnie wyższą wydajność.
Telefon wyposażono w 768 MB RAM oraz 1 GB pamięci wewnętrznej z możliwością rozszerzenia przez microSD do 32 GB. Choć dziś te wartości są skromne, w swoim czasie odpowiadały standardowi klasy średniej.
Wydajność graficzną zapewnia Adreno 220, według ówczesnych testów kilkukrotnie szybsze od Adreno 205 z HTC Desire HD. HTC wspierało ponad 100 gier zoptymalizowanych pod GPU z serii Adreno.
Wyświetlacz
4,3‑calowy Super LCD o rozdzielczości 960×540 (qHD) był jednym z głównych atutów. Gęstość 256 PPI przekładała się na wyraźne teksty i ostre grafiki.
qHD wyświetlało nawet o ~20% więcej treści podczas przeglądania WWW w porównaniu ze standardowymi wówczas panelami 800×480. Ekran obsługiwał 16 mln kolorów i był chroniony szkłem Gorilla Glass.
System i zasilanie
HTC Sensation XE pracował na Androidzie 2.3.4 (Gingerbread), z dostępnością Androida 4.0 dla tego modelu. Oprogramowanie było dostrojone pod słuchawki iBeats i tryb Beats Audio.
Za zasilanie odpowiadała wymienna bateria 1730 mAh, większa o 210 mAh względem standardowego Sensation. Urządzenie nie oferowało szybkiego ładowania ani ładowania bezprzewodowego.
Wymiary i waga
Obudowa mierzyła 126,1 × 65,4 × 11,3 mm, a waga wynosiła 151 g. Grubość 11,3 mm i wyważona masa sprzyjały wygodzie użytkowania.
Aparaty fotograficzne – specjalność smartfona
Aparat główny
Główny moduł to 8 Mpix z autofokusem i podwójna dioda LED (Dual Tone), zapewniająca bardziej naturalne doświetlenie scen nocnych.
Aparat obsługiwał następujące funkcje:
- rozpoznawanie twarzy – automatyczna detekcja i dopasowanie ekspozycji/ostrości;
- geotagging – automatyczne dodawanie informacji o lokalizacji do zdjęć;
- touch focus – dotykowe wskazywanie punktu ostrości na ekranie.
Nagrywanie wideo
Wideo 1080p przy 30 kl./s z dźwiękiem stereo gwarantowało wysoką jakość rejestracji. Obsługiwane były popularne formaty, m.in. 3GP, MP4, WMV, AVI i Xvid.
Aparat przedni
Do wideorozmów służył przedni aparat 0,31 Mpix – w 2011 roku był to standard, bo selfie nie stanowiło jeszcze priorytetu.
Łączność – aspekty sieciowe
HTC Sensation XE oferował szeroki zestaw opcji łączności, istotnych w codziennym użytkowaniu:
Sieci komórkowe
- GSM/GPRS/EDGE 850/900/1800/1900 MHz;
- WCDMA/HSPA 900/AWS/2100 MHz;
- HSDPA 14,4 Mbps i HSUPA 5,76 Mbps.
Urządzenie nie obsługiwało LTE, które dopiero wchodziło na rynek.
Łączność bezprzewodowa
Na pokładzie znalazły się popularne standardy, przydatne zarówno w domu, jak i w pracy:
- Wi‑Fi 802.11 b/g/n – stabilne połączenia w sieci domowej i publicznej;
- Bluetooth 3.0 (A2DP) – bezprzewodowy dźwięk stereo i akcesoria;
- DLNA – strumieniowanie multimediów do kompatybilnych urządzeń w sieci;
- port MHL – wyjście wideo do TV oraz transmisja danych jednym złączem.
Dodatkowo dostępny był odbiornik GPS oraz funkcja Wi‑Fi hotspot.
Beats Audio – kluczowa funkcja smartfona muzycznego
Integracja z oprogramowaniem
Beats Audio i wsparcie dla Dolby Mobile nie były wyłącznie hasłem marketingowym. System został dostrojony do słuchawek iBeats, by zapewnić spójne brzmienie – od sprzętu, po presety programowe.
Dołączone akcesoria
Słuchawki Beats w zestawie stanowiły mocny wyróżnik i zwiększały atrakcyjność XE w oczach melomanów, bo w 2011 roku dodatki premium były rzadkością.
Czujniki i funkcjonalności dodatkowe
Na wyposażeniu znalazł się zestaw czujników przydatnych w grach i aplikacjach nawigacyjnych:
- żyroskop,
- akcelerometr,
- kompas cyfrowy,
- czujnik zbliżeniowy,
- czujnik światła.
Wśród złącz i wyjść znalazły się port MHL (TV‑out) i gniazdo słuchawkowe 3,5 mm.
Wydajność – doświadczenia użytkownika
Przeglądanie internetu
Sensation XE zapewniał komfortowe przeglądanie stron WWW dzięki połączeniu sprzętu i oprogramowania. Na pozytywne wrażenia wpływały:
- moduł 3G z HSPA do 14,4 Mbps,
- wi‑fi w standardach b/g/n,
- obsługa HTML5 i Adobe Flash,
- sprawna przeglądarka WebKit,
- zalety rozdzielczości qHD.
Multimedia i rozrywka
Oprócz efektów Beats Audio smartfon oferował pełny zestaw funkcji multimedialnych:
- odtwarzacz muzyki,
- odtwarzacz wideo,
- radio FM z RDS,
- DLNA do strumieniowania treści,
- drukowanie przez Wi‑Fi.
Porównanie z HTC Sensation – czy warto było dopłacać?
Różnice względem standardowego HTC Sensation były według recenzentów niewielkie, ale istotne dla miłośników muzyki. Kluczowe zmiany przedstawia poniższe zestawienie:
| Obszar | HTC Sensation | HTC Sensation XE |
|---|---|---|
| Procesor | dwurdzeniowy 1,2 GHz | dwurdzeniowy 1,5 GHz |
| Bateria | 1520 mAh | 1730 mAh (+210 mAh) |
| Audio | brak Beats Audio | Beats Audio + presety dźwięku |
| Akcesoria | standardowe słuchawki | słuchawki iBeats w zestawie |
| Wygląd i oprogramowanie | standardowy design i motywy | delikatnie zmieniony design, motywy Beats |
Dla entuzjastów audio dopłata do XE była uzasadniona; dla osób obojętnych na dźwięk – zmiany mogły wydawać się kosmetyczne.
